Kultura poprawności w Kościele

Kultura poprawności w Kościele - Krzysztof Dubis

http://www.ulicaprosta.lap.pl/new/

Nowi faryzeusze - świadectwo hiper-charyzmatyka

"W życiu chrześcijańskim utrata wolności nie jest zazwyczaj procesem błyskawicznym. Jak w przypadku przysłowiowej żaby we wrzątku, "śmierć" wolności następuje niepostrzeżenie i zazwyczaj bardzo trudno odwrócić ten proces. Smutne jest to, że tacy "uśmierceni" chrześcijanie nie pragną już odzyskania wolności - albo stwierdzają, że łatwiej im się żyje, gdy ktoś inny podejmuje decyzje za nich, albo przy całej świadomości nałożonego na nich jarzma najzwyczajniej boją się je zrzucić.."

http://www.ulicaprosta.lap.pl/new/swiadectwa/nowi-faryzeusze

  

Siekiera do korzenia drzew już przyłożona

Krzysztof Dubis - wykład Słowa, nauczanie, kazanie

Więcej wykładów na kanale:www.youtube.com/playlist

Umiłowanie Ewangelii jako "gorszącej mowy o Krzyżu" - Gary Gilley

http://www.ulicaprosta.lap.pl/new/artykuly/nauczanie/12-umilowanie-ewangelii-jako-gorszacej-mowy-o-krzyzu

Praktycznie wszyscy znający Pismo Święte zgadzają się, że Kościół istnieje po to, by realizować dwa podstawowe cele: ewangelizować i budować wierzących. Jesteśmy wezwani, by dzielić się Dobrą Nowiną z niezbawionymi [Rzym. 10:14] i uczyć uczniów wszystkiego, co Pan przykazał [Mat. 28:19-20]. Budujemy wierzących, kiedy jako kościoły gromadzimy się wspólnie, aby uczyć się ze Słowa i służyć sobie nawzajem [Ef. 4:11-16; I Kor. 12].

Ewangelizujemy, gdy członkowie zboru się rozchodzą [Mat. 28:19-20; Rzym. 10:14]. W Nowym Testamencie w zasadzie nie widzimy, aby członkowie zboru zbierali się dla celu wspólnej ewangelizacji. Ewangelizacja miała miejsce poza nabożeństwami - w miejscach pracy, w synagogach, na placach i targowiskach, pośród krewnych i przyjaciół. Pierwsi chrześcijanie szli tam, gdzie spotykali niewierzących i tam przedstawiali im Ewangelię. Wcale nie czynili tego podczas czwartkowych wieczorów ewangelizacyjnych - nie były one konieczne. Każdy miał różne okazje w codziennym życiu aby dzielić się Słowem, tak jak większość z nas dzisiaj. Nie czynili natomiast jednego - nie zapraszali niewierzących na nabożeństwa, aby ich w ten sposób zewangelizować. Na styku tych dwóch rodzajów ewangelizacji można by wskazać sytuacje opisane w I Kor. 14:23-25:

Radykalne Chrześcijaństwo

"Ostatnio rozmawiałem z pewnym bratem i on powiedział coś ważnego: że jeżeli pragniemy przeżywać chrześcijaństwo w mocy, to musimy sobie pewne rzeczy jasno powiedzieć. I chcę was dzisiaj zapytać, sprowokować do rozważania na kilka tematów. Być może wielu z was zastanawia się, dlaczego po pewnym czasie nasze chrześcijaństwo nie jest już takie, jak kiedyś? Nazywamy to często problemem "powrotu do pierwszej miłości". Dlaczego nie jest tak jak wtedy, gdy się nawróciłem, gdy chodziłem nad ziemią, gdy chciało mi się fruwać, gdy dostawałem od Pana Słowo dzień w dzień. On prowadził, On zaopatrywał i było tak, że chciałem o tym mówić wszystkim i dziwiłem się, dlaczego oni nie rozumieją, co ja do nich mówię. A ja chciałem ogłosić to, co usłyszałem i co zmieniło moje życie...."

http://www.ulicaprosta.lap.pl/new/kazania/z-ulicy-prostej/24-radykalne-chrzescijanstwo

Eschatologia

Cykl wykładów wygłoszonych przez brata Krzysztofa Dubisa, współprowadzącego stronę Ulica Prosta

więcej na: www.youtube.com/playlist